در یاچه شور مست

سفرنامه دریاچه شورمست

اردیبهشت 94

دریاچه شورمست دریاچه ای است طبیعی که در نزدیکی شهر “پل سفید” از توابع شهرستان سوادکوه مازندران قرار گرفته است.انعکاس تصویر کوههای پوشیده از درخت  اطراف در این دریاچه منظره چشم نوازی را خلق میکند. دریاچهٔ طبیعی شهرستان سوادکوه، در ۶ کیلومتری غرب شهر پل سفید و در ارتفاعات مشرف به این شهر در مجاورت روستای شورمست واقع شده‌است وفاصله آن از تهران حدود ۲۰۰ کیلومتر است . این دریاچه تنها دریاچه طبیعی شهرستان سواد کوه که وسعت آن ۱۵ هزار متر مربع و عمق آن ۵ متر است.

منظره این دریاچه با جنگل اطراف آن که از درختان کهنسال و بلند قامت توسکا پوشیده شده، آن را به یکی از زیباترین اماکن موجود در شهرستان سوادکوه تبدیل ساخته‌است. در حال حاضر همواره مسافران، طبیعت گردان و ماهیگیران زیادی از این دریاچه بهره‌برداری می‌کنند. اطراف دریاچه امکاناتی از قبیل آب آشامیدینی،سرویس بهداشتی،سفره خانه،آلاچیق های کرایه ای وجود دارد و قایق های پدالو نیز در دریاچه کرایه داده میشود.اسب نیز برای سواری در کنار دریاچه کرایه داده میشود.

شنا کردن در دریاچه ممنوع است ( بماند که گهگاهی کسانی هم تن به آب میزنند) ولی ماهیگیری با قلاب آزاد است.برای اقامت هم میتوانید در کنار دریاچه مستقر شوید و هم در میان درختان و جنگل های اطراف دریاچه،برای اقامت شب هم میتوانید در کنار دریاچه چادر بزنید.

مسیر دسترسی :

چنانچه از تهران از جاده فیروزکوه به سمت قائمشهر حرکت کنید،حدود ۶۵ کیلومتر بعد از فیروزکوه و گذشتن از کنار “پل ورسک” به شهر پل سفید میرسید.در مرکز شهر مسیر اسفالتی به سمت روستای شورمست میرود.با ورود به این مسیر و عبور از پل کوچک ابتدای آن و طی مسیر تقریبی ۵ کیلومتر به دوراهی میرسید که مسیر سمت راست به روستای شورمست و مسیر سمت چپ به دریاچه شورمست میرسد.

تنگه واشی

سفرنامه تنگه واشی

تابستان 94

تنگه واشی یا تنگه ساواشی یکی از زیبا ترین تفرجگاه های ایران است. تنگه واشی در 17 کیلومتری فیروزکوه واقع است (فیروزکوه در فاصله 125 کیلومتری تهران است).این منطقه در استان تهران و در نزدیکی مرز استان مازندران قرار گرفته و به دلیل زیباییهای فراوان از مکانهای دیدنی تهران میباشد.

وقتی در میان صخره های سر به فلک کشیده تنگه واشی قدم میزنید در حالی که هیچ اثری از آفتاب در تابستان نیست و وقتی پاهایتان تا زانو و شاید تا کمرتان در آب سرد تنگه واشی است گویی به دنیای دیگری رفته اید و از گرما و شلوغی تابستان رهایی یافته اید.شاید یکی از جذابترین بخش های سفر به تنگه واشی حرکت در رودخانه ای است که در بین یک دره سنگی قرار دارد.

با توجه به نزدیکی تنگه واشی به شهر تهران، امکان مسافرت یک روزه به این منطقه وجود دارد و بویژه در تابستان هزاران نفر از ساکنین استان تهران و دیگر استان های اطراف به این منطقه مسافرت می کنند.

برای رفتن به تنگه ساواشی در کیلومتری ۲ جاده فیروزکوه ـ تهران، پس از ورود به یک جاده فرعی و طی حدود ۹ کیلومتر، روستای جلیزجند نمایان می گردد. این روستا در حاشیه یک دشت سرسبز با مزارع گندم و سیب زمینی و باغات مختلف بنا شده است. بعد از عبور از روستا و طی حدود ۴ کیلومتر در جاده ای که میان دشت و در کنار جوی های پر از آب زلال، احداث شده، محل پیاده روی تنگه ساوشی شروع می شود. بعد از عبور از تنگه اول و گذر از دشتی زیبا، تنگه دوم قرار گرفته که حدود ۲ کیلومتر با تنگه اولی فاصله دارد. این تنگه هم مانند تنگه اول چشم نواز است و از دیواره های سنگی آن در نقاط مختلف چشمه های آب زلال و خنک به سمت پایین روان است.

در سال های اخیر، بسیاری از موسسه های توریستی، اقدام به برگزاری تورهای گوناگونی در این منطقه نموده اند که همین امر باعث افزایش شهرت و معروفیت این منطقه شده است.

تنگه واشی علاوه بر برخورداری از منابع زیبای طبیعت دارای چند اثر تاریخی نیز هست. در این تنگه باریک یک کتیبه از 3 کتیبه معروف دوران قاجار به یادگار مانده است.

یکی از این کتیبه ها در جلیلز جند تنگه واشی قرار دارد و 2 کتیبه دیگر در چشمه علی شهرری و تونل وانه در جاده هراز قرار دارند. هر 3 کتیبه به دستور فتحعلی شاه قاجار حکاکی شده اند.

فتحعلی شاه با دیدن نقش برجسته های دوره ساسانی 3 نفر به نام های حجارباشی، نقاش باشی و معمارباشی را مسیول ساخت 3 کتیبه در تهران کرد که نام هر سه تن در گوشه های کتیبه ها نمایان است.
کتیبه واقع در تنگه ساواشی دارای ابعاد شش در هفت متر است که وقایع زمان فتحعلی شاه دور تا دور کتیبه روایت شده است. بزرگ ترین نقش برجسته این کتیبه ها، نقش شکارگاه با تصویر اسب، نیزه و شکارهایش است که در اطراف آن می توان عباس میرزا، علی قلی میرزا و علی نقی میرزا پسران فتحعلی شاه و همچنین نوادگانش را در حال شکار دید.ساخت کتیبه جلیل جند 3 سال به طول انجامید و دارای قدمتی 185 ساله است و به گونه ای در دل کوه حک شده که از بارش باران و تابش آفتاب در امان بوده است.

یکی از سوغاتی های روستای جلیزجند یا همان ساواشی "دوغ پنج گیاه" است.این دوغ محلی حاوی گیاهان معطر آویشن ، نعناع ، کاکوتی ، پونه صحرایی و پونه جنگلی است. رب آلوچه و لواشک ترش هم از دیگر سوغاتی های تنگه واشی است.

ماسوله

سفر نامه ماسوله

اردیبهشت 94

روستای‌ ماسوله‌ در جنوب‌ غربی‌ شهرستان‌ فومن‌ و در ۶۳ کیلومتری‌ رشت واقع‌ شده‌ و آب‌ وهوای‌ معتدل‌ دارد. معماری‌ بومی‌، چشمه‌ سارها، آبشارها و رودخانه‌ «رودخان‌» و جنگل‌ سرسبز مطلوبیت‌جهانگردی‌ جذابی‌ به‌ آن‌ بخشیده‌ است‌. معماری‌ ماسوله‌ یکپارچه‌ و خانه‌های‌ آن‌ دو طبقه‌اند. این‌ خانه‌ها شامل‌دالان‌ ورودی‌، انبار و سیاهچال‌ است‌ و با یک‌ رشته‌ پلکان‌ به‌ هم‌ متصل‌ می‌شوند. پشت‌ بام‌ یک‌ خانه‌، حیاط‌خانه‌ بعدی‌ است‌. بقاع‌ بسیار قدیمی‌ عون‌ بن‌ علی‌ (ع‌) و عون‌ بن‌ محمّد در ماسوله‌ قرار گرفته‌اند که‌ واجد ارزش‌های‌ زیارتگاهی‌ هستند.

اینجا ماسوله است.دهی پله کانی در قلب جنگلهای رودخان...اینجا زادگاه میرزا کوچک خان جنگلی است.اینجا زادگاه عرق ایرانی است.اینجا قلب مبارزات است با دستهایی خالی و قلبی سرشار از غیرت مردانه...

مردمش چه با صفا و چه بی ریایند.پشت بامهایشان را در زیر قدمهایت میگسترند تا بیایی و لحظات را در کنار آنها قسمت کنی.و تو افسون شده این ده افسانه ای پای بر سقف خانه ها مینهی و از دل زندگی ساده شان به سادگی عبور میکنی...ده را که بگیری و بالا بیایی مدام بوی برنج دودی و بادمجان کبابی مشامت را پر میکند.از سر هر پنجره گلدانی گل شمعدانی دیده میشود که جزیی از اسطوره زندگی این مردمان سبز است.زنانی ساده دل و ساده پوش در حیاط خانه ها نشسته اند و با لبخندی از سر مهمان نوازی در حال بافتن عروسکهای رنگین تو را دعوت به نشستن میکنند.

از کناره راه مسجد که عبور کنی با قبرستان ده روبرو میشوی.سنگ قبرهایی قدمت دار و خاکستری و کوچک که نا مرتب در کوچه پس کوچه ها دیده میشوند و تو در میمانی که زندگان و مردگان چه صمیمی در کنار هم آرمیده اند.اگر گذارت به آن طرفها افتاد فراموش نکنی فاتحه ای بخوانی و سپس از روی پشت بام قبرستان رد شوی...و یادت باشد که سنگ نبشته ها را نیز بخوانی که نامهایی زیبا بر روی آنها حک شده است...گلابتون خاتون...مرمر....آقا سید کوچک...

مبادا ماسوله بروی و به بازارش سر نزنی!نمودی از سنتهای دیرینه این سرزمین در دکانهای کوچک و ساده و تمیز ماسوله گرد آمده است.اینجا همه چیز پیدا میشود.از جورابهای پشمین دست باف زنها تا لیفهای دست بافشان ..عروسکهای رنگین پشمی..شیرینیهای محلی... کفشهای سنتی (که متاسفانه اسمش یادم رفته اگه میدونید خبرم کنید)...صنعت ساخت وسایل کوچک فلزی مانند چاقو. زنگوله های فلزی.زیور آلات زنانه...و از همه مهمتر کتاب فروشی بسیار جالب ده ماسوله را از دست ندهی...در عمق بازار لابلای دکانها و قهوه خانه ها یک کتاب فروشی کوچک قرار دارد که کتابهای کهنه بسیار نفیس و نایابی در آن پیدا میشود.سالها پیش وقتی هنوز نشر بسیاری از کتابها آزاد نشده بود من نسخه قدیمی از کتاب سمفونی مردگان را از آنجا خریدم.در این مغازه کوچک همچنین آهنگهای بسیار قدیمی ایرانی به صورت کاست و سی دی نیز وجود دارد.بنابراین علاقه مندان غذای روح از این مغازه گرسنه برنمیگردند!در این سفر اخیر من کتاب ۳ جلدی دریای گوهر انتشارات امیرکبیر را پیدا کردم که سالها یش تنها یکی از این جلدها به دستم رسیده بود...

ماسوله را با همه پله هایش به جا میگذاریم تا اگر عمری بود یک بار دیگر به سراغش برگردیم... به یاری خدا!